PENSIOENUITVOERDER

‘REORGANISATIE BEGRIJP IK, SCHRAPPEN TOESLAGEN NIET’

Tekst Ronald de Kreij Beeld Doon van de Ven

‘DOOR AL HET GEDOE ROND DE NIEUWE CAO KRIJGEN WE NU ZELFS GEEN PRIJSCOMPENSATIE’

Het zit de medewerkers bij pensioenuitvoerder MN niet bepaald mee. Zo wil de werkgever ooit “gegarandeerde en waardevaste” compensatietoeslagen nu alsnog schrappen, wordt er flink gereorganiseerd én is er gedoe over de nieuwe cao waardoor ze zelfs geen prijscompensatie krijgen. Een petitie van de bonden met bijbehorende handtekeningen van het personeel schept hopelijk weer wat ruimte.

Marktwerking is een inmiddels vertrouwd verschijnsel in Nederland. We kennen het uit bijvoorbeeld de zorg, of het streekvervoer. De consequenties zien we ook: ziekenhuizen die plotseling toch ook failliet blijken te kunnen gaan en buslijnen die worden opgeheven, vooral op het platteland.

Iets dat minder opvalt maar wat zeker ook al langer bestaat, is marktwerking in de pensioenwereld. Dit in de vorm van pensioenfondsen die hun administratieve activiteiten bij een andere pensioenuitvoerder onderbrengen. Want beter, of goedkoper, de redenen verschillen.

‘Wij hebben het pensioenfonds voor de grootmetaal PME ooit gekregen via Achmea’, vertelt Ted Van ‘t Hoog, administratief medewerker bij pensioenuitvoerder MN in Den Haag. ‘Dat was fijn voor ons, want het leverde meer werk op. Maar minder fijn voor de mensen bij Achmea. Het vertrek van PME heeft daar ongetwijfeld medewerkers hun baan gekost.’

AANZEGGESPREK

Dit laatste lot hangt nu hem zelf boven het hoofd. PME stapt opnieuw over, en wel naar concurrent-pensioenuitvoerder TKP in Groningen. ‘Dit betekent een forse krimp in onze activiteiten’, vertelt hij. ‘Vanaf 1 januari 2022 hebben we nog het pensioenfonds voor de metaal PMT en het pensioenfonds voor de koopvaardij in ons pakket. Het vertrek van PME gaat veel mensen hun baan kosten. Hierdoor is bij MN een reorganisatie noodzakelijk. Ter illustratie: het team waar ik bij werk, wordt gehalveerd.’

‘Ik heb al een aanzeggesprek gehad waarin ik heb gehoord dat mijn baan onder voorbehoud per 1 januari of februari 2022 verdwijnt’, vervolgt hij. ‘Ja, dat is pijnlijk natuurlijk, maar toch heb ik er ook begrip voor. Je kunt niet al je medewerkers in dienst houden als er veel fysiek werk verdwijnt. Ik vind dit vooral pijnlijk voor mijn jongere collega’s met kinderen en hypotheken. Hun toekomst is opeens ongewis. Ik zelf word in november 64 jaar. Met de huidige wetgeving en met de vangnetberekening uit het Sociaal Plan kan ik het uitzingen tot aan mijn pensioen op 67-jarige leeftijd.’

ONBEGRIP

Minder begrip, of zeg maar gerust totale onbegrip, heeft hij voor de plannen van MN om een deel van de compensatietoeslag af te schaffen. Dit leidt er toe dat de medewerkers minder gaan verdienen, variërend van een paar tientjes tot misschien wel meer dan duizend euro per jaar. Ted: ‘Dat is nogal wat. Dat kan toch niet?’

De compensatietoeslag vloeide voort uit de komst van een nieuw functiegebouw in 2014, wat ertoe kon leiden dat medewerkers er in inkomen op achteruit zouden gaan. In aanvulling daarop kreeg het zittende personeel een “gegarandeerde en waardevaste” compensatietoeslag waarover ook de cao-stijgingen zouden worden betaald, evenals de jaarlijkse vakantietoeslag en de dertiende maand. Ook zou de toeslag meewegen in de berekening van het pensioengevend salaris. Tot de directie tijdens de voorlaatste cao-ronde aankondigde de toeslag te willen schrappen. Maar dat voornemen werd later weer van tafel gehaald.

Tijdens de nieuwe cao-ronde verscheen de compensatietoeslag opeens tóch weer op tafel. Nu als voorstel om de regeling af te bouwen, namelijk niet meer meenemen in de berekening van de dertiende maand en ook niet in de berekening van het vakantiegeld. Ted die in zijn hoedanigheid van FNV-kaderlid het cao-overleg als toehoorder bijwoonde, wist niet wat hij hoorde. ‘Ongelooflijk! En dat terwijl MN zwarte cijfers heeft geschreven de afgelopen jaren. Natuurlijk waren de bonden fel tegen. En terecht. Uit een enquête onder de medewerkers bleek 80 procent tegen dit voorstel. De toeslag is ons ooit immers gegarandeerd, en gegarandeerd is gegarandeerd. Op dat gegarandeerde salaris hebben de werknemers hun uitgavenpatroon gebaseerd.

PETITIE

Uiteindelijk kwam de MN-directie met een eindbod waarin toch alvast werd begonnen met het schrappen van de vakantietoeslag en dertiende maand over de compensatietoeslag. Dit eindbod werd door een meerderheid van de vakbondsleden afgewezen, waardoor er geen nieuwe cao kon worden afgesloten en de oude cao nu voorlopig gewoon doorloopt.

‘Dit laatste betekent echter ook dat we geen loonsverhoging krijgen’, vertelt Ted, ‘zelfs geen prijscompensatie. Hierdoor gaan we er op achteruit omdat de inflatie wel doorgaat. Daarom hebben de bonden een handtekeningenactie gehouden en die in de vorm van een petitie aan de directie aangeboden. Heel symbolisch met een boodschappenmandje en daarin een kip met de gouden eieren. De boodschap was dat de directie maar beter niet de kip met de gouden eieren, oftewel het personeel, zou moeten slachten.’

Hij besluit met een wens: ‘Met MN als uitvoerder van cao-regelingen verwacht je ook een goede cao voor haar eigen personeel. Ik spreek dan ook de vurige wens uit dat de partijen na de vakantie weer om de tafel gaan zitten en er alsnog een cao voor het gehele personeel tot stand komt.

Ted Van ‘t Hoog: ‘Minder salaris, dat kan toch niet?’

Wil je ook getuige zijn van het aanbieden van de petitie aan de MN-directie?

Deel deze pagina